Zijn de Olympische Spelen een scherts geworden?

aug 18, 2016 by

Zijn de Olympische Spelen een scherts geworden?

De moderne heropleving van de Olympische Spelen (OS) begon in 1896 met de organisatie van een multi-nationaal sportevenement. De OS werden georganiseerd naar sport en nationale herkomst: het was bedoeld als een vriendschappelijke strijd tussen de naties. Tegenwoordig zijn de spelen tot op zekere hoogte afgedwaald van het originele concept, waarin de naties en de sexen afgebakend zijn. Dit leidt tot gênante situaties, waarin de globale diversiteit juist verloren raakt.

 

Een goed voorbeeld van het verlaten van het natie-principe is de nationalisering van sporters. Het was al langer bekend dat Westerse landen Afrikanen naturaliseren om zodoende hardloopwedstrijden te kunnen winnen. De laatste jaren is het echter steeds gekker geworden met een sport als tafeltennis (ping pong). Landen adopteren feitelijk Chinese spelers in de hoop een kans te maken op een medaille in deze sport. Zo kan het voorkomen dat de ‘Argentijnse‘ Liu Song uitkomt tegen de Spaanse He Zhi Wen.

 

Deze gang van zaken maakt een grap van een wedstrijd tussen nationale teams. In het geval van het hierboven genoemde voorbeeld van Argentinië en Spanje zou je Spaanstalige namen verwachten in de competitie, maar feitelijk zijn er alleen Chinese namen te zien. De spelers hebben niet eens een Argentijnse of Spaanse ouder, maar zijn geboren en getogen Chinezen. Zodoende is het geen wedstrijd tussen nationaliteiten, maar binnen één en dezelfde nationaliteit, namelijk de Chinese.

 

Een ander voorbeeld van de vervaging van identiteiten zijn de transgender sporters: het gaat niet meer om het biologische geslacht, maar het geslacht waarmee jij jezelf identificeert. Sinds begin dit jaar mogen transgenders meedoen met de OS: het is daarbij niet meer noodzakelijk om er zelfs maar uit te zien als een vrouw – ook zonder operatie voor de verwijdering van de genitaliën mag een sporter meedoen. Dit leidt er toe dat biologische mannen de vrouwencompetitie gaan domineren.

 

Een goed voorbeeld van de problematiek van transgenders is de Zuid-Afrikaanse sporter Caster Semenya, die een testoteron-gehalte heeft dat driemaal hoger is dan dat van de gemiddelde vrouw. Dit leidt ertoe dat vrouwen met een normale lichaamsontwikkeling van een biologische vrouw nauwelijks een kans gaan maken tegen de golf van transgenders die de vrouwensport gaan overspoelen. De reden voor een aparte competitie voor biologische mannen en vrouwen was juist om dat te voorkomen.

 

Zodoende wordt de OS tot een vrij betekenisloze competitie. Als alle naties sporters kunnen adopteren uit andere naties dan zullen de rijkere landen altijd winnen van de armere landen, die een dergelijke transfer niet kunnen betalen. Verder zullen de spelen door de nieuwe transgender-regeling meer dan ooit worden gedomineerd door mannen, aangezien de vrouwencompetitie vergiftigd gaat worden door mannen die zich voordoen als vrouwen.

Related Posts

Share This

1 Comment

  1. Mario8282

    … en de politiek geladen juridische machinaties om de Russische atleten massaal te weren.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.