Filmbespreking: Jason Bourne

aug 24, 2016 by

Filmbespreking: Jason Bourne

De film Jason Bourne is een vervolg op eerdere films met dezelfde acteur (Matt Damon) in de hoofdrol. De films zijn los gebaseerd op de boeken van de Amerikaanse schrijver Ludlum, een schrijver die in de jaren 1970 en 1980 bekendheid genoot. Ludlum schreef een trilogie over het karakter Jason Bourne, een geheim agent in de zogenaamde ‘black operations’, dat wil zeggen programma’s van de Amerikaanse geheime dienst die officieel niet bestonden. Bourne was een agent die er in slaagde om onder te duiken toen zijn programma letterlijk om zeep werd geholpen.

 

De boeken van Ludlum waren veel mensen een eerste blik in de wereld van de echte spionagepraktijk, weg van de glamour en gentlemen van Ian Fleming en zijn personage James Bond. De wereld die Ludlum schilderde was hard, snel en meedogenloos. De slechterikken waren in zijn boeken waren ook niet de vijandelijke geheime diensten, maar meer de kwaadaardige karakters binnen de Amerikaanse geheime dienst. Zo was hij zijn tijd ver vooruit met zijn beschrijving van terroristische organisaties als pionnen van de geheime diensten om angst onder de bevolking te zaaien.

 

Het karakter Jason Bourne is in deze film nadrukkelijk in ons tijdperk geplaatst, ver weg van de Koude Oorlog-sfeer waarin Ludlum zijn boeken schreef. Een constante is de slechterik, in dit geval een CIA-directeur die Jason Bourne tracht te liquideren, maar tevens betrokken is bij een programma om via een social media app Deep Dream (een verwijzing naar Facebook) privé-gegevens van burgers te verzamelen. Waarom zou je immers spionnen opleiden, als je mensen hun eigen persoonsdossier kunt laten invullen met hobby’s, interesses en meningen via social media.

 

De film ontwikkelt zich tot een spannende achtervolging van Bourne als hij op het spoor komt van de CIA-connectie met Deep Dream. Een interessante plotwending is als een ambitieuze en schijnbaar scrupuleuze jonge CIA-agente Bourne helpt om haar baas (de genoemde CIA-directeur) uit te schakelen, wanneer deze dreigt de ontwikkelaar (en CEO) van Deep Dream omver te leggen als deze verdere medewerking met de CIA weigert. De climax werkt zich toe naar de dreigende onthulling van Deep Dream-CEO van zijn banden met de CIA.

 

Op het einde van de film duikt Bourne weer onder en blijkt de bovengenoemde agente even meedogenloos als haar voormalige directeur – geen happy ending dus. Zodoende is de film trouw wel gebleven aan het concept van Ludlum van het kwaad dat in geheime diensten schuilt en de noodzaak om de wereld te zien hoe deze is en niet hoe deze lijkt. Hopelijk zullen veel bioscoopbezoekers de nauwelijks verhulde boodschap over internet-privacy en de rol van bedrijven als Google en Facebook bij het verzamelen van data oppakken, want er is op dat vlak nog een wereld te winnen.

Related Posts

Share This

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.