Verkiezingsfraude in Oostenrijk in Europees perspectief

jun 11, 2016 by

Verkiezingsfraude in Oostenrijk in Europees perspectief

Verkiezingen worden de laatste jaren steeds in het licht gezien van het spanningsveld tussen het establishment en de zogenoemde populistische partijen, waarbij dat een Europese dimensie heeft gekregen – er is steeds meer een convergentie tussen anti-establishment partijen en euroscepticisme. Bovendien uiten anti-establishment krachten zich steeds vaker via de democratische weg door middel van politieke partijen en referenda. Het belang van verkiezingen is zodoende in het politieke spel proportioneel toegenomen, en daarmee de verleiding van verkiezingsfraude. Er staat immers veel op het spel.

De eerste mij bekende zaak van verkiezingsfraude zijn de verkiezingen in Bremen in 2008. Daar sneuvelde de populistische partij Bürger in Wut (woedende burgers) voor de 5%-drempel door een tekort van één stem en werden er onregelmatigheden geconstateerd. In 2015 bleek dat wederom het geval, waardoor de partij nogmaals een paar stemmen te kort kwam. Ditmaal stelde de bestuursrechter bovendien vast dat er onregelmatigheden waren geconstateerd, meer concreet: scholieren hadden misgeteld waardoor de Alternative für Deutschland stemmen tekort kwam. Het is uiteraard sowieso vreemd dat minderjarigen worden ingezet als stembureau-medewerkers.

Nu is Bremen een concrete zaak waarbij al jarenlang problemen zijn, maar de vraag is natuurlijk hoeveel van deze lokale onregelmatigheden het nationale -laat staan internationale- nieuws halen. Wie het Duits niet machtig is, komt het nooit te weten. De laatste jaren zijn er ook verkiezingen geweest met meer internationale uitstraling, zoals het referendum omtrent Schotse onafhankelijkheid in 2014. Ondanks het feit dat de Scottish National Party al jaren zeer goed scoort en slaagde het Ja-kamp er niet om een meerderheid te verwerven via de stembus. Er werden achteraf onregelmatigheden geconstateerd bij het tellen van de per post uitgebrachte stemmen.

Voor wat betreft dat laatste was het bij de laatste Oostenrijkse presidentsverkiezingen dit jaar ook raak. Daar sneuvelde de populistische kandidaat voor de drempel als gevolg van de per post uitgebrachte stemmen. Deze week werd bekend dat de verkiezingen worden aangevochten. In een document somt de partij van de populistische kandidaat een hele reeks van onregelmatigheden op: zo werden in 94 van de 117 kiesdistricten overtredingen op de kieswet vastgesteld. De belangrijkste was het feit dat de poststemmen in 82 van de 117 kiesdistricten reeds voor de verkiezingen waren voorgesorteerd op geldige en ongeldige stemmen (pagina 12). Zodoende was ook reeds bekend in hoeverre deze poststemmen de uitslag bepaalden.

In Oostenrijk was het een nek aan nek-race in de peilingen, net als tijdens het Schotse referendum en de komende Brexit. Het zijn juist deze verkiezingen die zeer goed in de gaten gehouden moeten worden, aangezien de belangen zeer groot zijn en de fraude bijna onopgemerkt kan blijven. Wie kan immers de verleiding weerstaan om de stemming in zijn voordeel te doen uitvallen als het praktisch onopgemerkt kan blijven? De macht ligt immers uiteindelijk bij degenen die de stemmen tellen en niet degenen die de stemmen uitbrengen. Deze laatste wijsheid wordt toegeschreven aan Stalin, die als secretaris altijd de functie had om de geheime stemmingen te organiseren binnen het Politburo. We weten allemaal dat Stalin in die functie de machtigste man van Sovjet-Rusland werd.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.