Geen traan om de Krim-Tataren

mei 16, 2016 by

Geen traan om de Krim-Tataren

Normaal gesproken volg ik het Eurovisie Songfestival niet, maar de laatste jaren is de politisering wel erg toegenomen. Dit jaar was er heibel om een uitgesproken politiek lied, namelijk de inzending van Oekraïn – 1944. Dit winnende lied gaat over de Krim-Tataren die in 1944 werden gedeporteerd naar Centraal-Azië, nadat zij werden verdacht van collaboratie met de Duitse bezetters in de periode 1941-1944. De geschiedenis van de Tataren gaat echter veel verder terug en herbergt een duister hoofdstuk van de Europese geschiedenis, waarin miljoenen hebben geleden.

De Tataren zijn nu een marginaal volk dat verspreid op de Krim woont, maar eens beheersten zij de gehele Zwarte Zeekust tussen Odessa en Rostov-aan-de-Don (zie kaartje hieronder). Als zodanig vormden zij de noordgrens van het Ottomaanse Rijk. De Tataren stamden uit Centraal-Azië, net als hun Turkse neven, en nestelden zich in de strategisch gelegen Krim nadat de zogenoemde Gouden Horde uiteen was gevallen. De Gouden Horde was de grote volksverhuizing van Turkse volkeren naar de steppen van de Oekraïne. Het was feitelijk een invasie die op geweldadige wijze een einde maakte aan het Rijk van Kiev-Rus.

0753fb0f806207b305773d6f383812ca

 

 

 

 

Terug naar de Krim-Tataren. De Turken schatten de Krim-Tataren op waarde en gebruikten hen als ruiterij op hun talrijke campagnes naar Europa en Azië. De Krim-Tataren leverden ook slaven voor het Ottomaanse Rijk, dat economisch dreef op slavernij en belasting van niet-Moslims. De islamitische Krim-Tataren voerden voortdurend overvallen uit op Polen en Rusland om nieuwe slaven te vangen. In zijn paper ‘The Sultan’s Raiders’ schat de historicus Brian Glyn Williams de slavenhandel tussen 1474 en 1694 op meer dan een miljoen personen. Historici zijn er het over eens dat de Krim-Tataarse slavenhandel over de hele geschiedenis ettelijke miljoenen Europeanen bedraagt.

Aan het einde van de 18de eeuw waren de krijgskansen gekeerd ten gunste van de Russen en vestigden de Russische migranten zich vanaf het einde van de 18de eeuw op de Krim onder de protectie van de Russische Tsarina Catherina de Grote. De Tataren reageerden zeer agressief op de komst van Russische migranten en begonnen Russische nederzettingen aan te vallen, waardoor Rusland overging op de formele annexatie van de Krim in 1783. De hele geschiedenis van de relatie tussen de Russen en de Tataren was er één van Tataarse agressie voor 1783 en blijvende spanningen nadien.

Als de Duitsers in 1941 de Krim bezetten erven zij de spanningen tussen en de Russische en Tataarse bevolking aangezien de overheidscontrole is ingestort na het terugtrekken van het Rode Leger. De Russen en Tataren blijven elkaar onderling wantrouwen en om die reden worden Tataren niet opgenomen in het verzet tegen de Duitse bezetter. De Tataren laten zich daarbij verleiden om dienst te nemen in zogenaamde ‘zelfverdedigingseenheden’ onder Duitse leiding. Duizenden Tataren raken zo in Duitse dienst. In 1944 betalen zij bij de bevrijding daarvoor de prijs en worden ze allen door Stalin gedepoteerd naar Centraal-Azië.

Nu wordt een lied over het leed van deze deportatie door de Europese ‘vakjuries’ beloond met de hoofdprijs van het Eurovisie songfestival. Nu hebben de Krim-Tataren uiteraard geleden onder de deportatie, maar men mag in Europa niet vergeten dat de Russen ook eeuwenlang hebben geleden onder de terreur van de Tataren en dat als gevolg daarvan miljoenen Europeanen in de levenslange slavernij zijn terecht gekomen. In dat perspectief zijn de Tataren er nog vrij goed vanaf gekomen met een verbanning van enkele decennia – de meesten van hen mochten nog tijdens hun levensdagen terugkeren. De miljoenen Europeanen die in de handen van de Tataren vielen zagen hun vaderland namelijk nooit meer terug.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.