Transparantie betreft vooral het doorlichten van de burger

apr 15, 2016 by

Transparantie betreft vooral het doorlichten van de burger

Vorige maand schreef academicus Efsin Ellian in Elsevier dat een transparante overheid leidt tot anarchie maar ook en totalitaire samenleving (blijkbaar kan dat volgens hem samengaan). Ook zijn collega-academicus Paul Frissen verzet zich fel tegen transparantie in het democratisch bestel. Volgens hem is een ‘wereld zonder geheimen plat’ en ‘zonder geheimen houdt de vrijheid op te bestaan’. Hij verzet zich onder andere tegen klokkenluiders als Edward Snowden.

Het is opmerkelijk dat academici zich zo gemakkelijk voor het karretje laten spannen van de overheid. Het is juist door Snowden dat we weten hoe diep de overheid meent te moeten inbreken om onze geheimen als burger te ontfutselen. Miljoenen e-mails en telefoongesprekken worden er door de NSA (National Security Agency) afgeluisterd en doorgelezen in naam van de staatsveiligheid. Het is de nieuwe ‘Staatssicherheit’, het agentschap van de DDR dat ook meende alles te moeten weten van haar burgers.

Als het gaat om transparantie en inspraak dan is er een vreemde dubbele moraal: de overheid meent diep te moeten ingrijpen in het leven van de burger. Alles moet mogelijk zijn om inzicht te hebben in de bewegingen en de denkpatronen van de burger onder het mom om radicalisering te voorkomen. Vorig jaar waarschuwde Bits of Freedom terecht voor wat men onder juristen een ‘fishing expedition’ noemen: een sleepnet waarmee onbeperkt informatie wordt opgedregd waarna een rechtszaak wordt opgetuigd.

De andere kant van die moraal is dat de burger steeds weer terecht wordt gewezen als hij vraagt om transparantie en inspraak. Dan worden de muren opgetrokken en bruggen van de overheid opgehaald: de burger moet niet alles willen weten en het regeren overlaten aan de ‘experts’, een oligarchie van draaideur ambtenaren-politici (beleidsmakers die dezelfde opleiding hebben genoten en tot dezelfde partijen behoren). Dan is transparantie en inspraak opeens vies en boos populisme.

Dat is de moraal van het verhaal in onze hedendaagse schijndemocratie: de burger moet honderd procent transparant zijn en de overheid zich mag hullen in geheimzinnigheid uit naam van de veiligheid en zorgzaamheid, met de zegen van de politiek en academia.

Related Posts

Share This

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.