Welke waarden moeten we verdedigen tegen de Islam?

nov 28, 2015 by

Welke waarden moeten we verdedigen tegen de Islam?

Na de aanslagen in Parijs is het geloei weer niet van de lucht: we moeten ‘onze waarden’ verdedigen. Waartegen? Men zegt: tegen extremisme in het algemeen, tegen terrorisme, maar nooit tegen de Islam, want DE Islam bestaat hoegenaamd niet en de Islamitische Staat is hoegenaamd niet islamitisch, maar Daesh of iets dergelijks. Vandaag stond er ook weer flutstuk in de Volkskrant van ene Roxane van Iperen, jurist en strateeg (sic!).

Vroeger stond het woord strateeg voor een veldheer, iemand die ten strijde trok. Iemand die knopen doorhakt en grenzen trekt. Maar zo is Roxane niet, zij is meer het type van keukentafelfilosoof:

Sta er eens bij stil wat het betekent in een samenleving te wonen waarin je de vrijheid hebt alles te bevragen, te bekritiseren, te onderzoeken en op elk moment van gedachten mag veranderen, een samenleving die bovendien ook de mensen omarmt die daar niet voor kiezen en juist willen leven vanuit een goddelijk voorschrift.

Juist op het moment dat onze samenleving uit elkaar valt door de individualiteit van de Nederlander en de veelvoud aan culturen, komt mevrouw aanzetten met de platitude dat ‘diversiteit onze grootste kracht is’. Waar Nederland, Europa voor zou staan is dat je op elk moment van gedachten mag veranderen (sic!) of dat je kritiek kan leveren:

Een belangrijke pijler onder het verlichtingsdenken is nu juist religiekritiek, zoals we die ook vrijuit op de katholieke kerk uiten. Sinds de misbruikschandalen is het aantal kerkelijke uitschrijvingen hoger dan ooit en op verjaardagen zal niemand schromen een grove grap te maken over grijpgrage priesters en misdienaartjes.

De lichtzinnigheid is niet van lucht: de essentie van de Europese beschaving reduceert zij in een zin tot het moppen tappen over de Katholieke kerk op verjaardagsfeestjes. Het verwoordt precies waar deze samenleving aan lijdt: het grenzeloze individualisme (verjaardagsfeestje als het decorum voor politieke discussie), het hier en nu denken (niet de historische rol van RK belichten, maar de misstanden van nu) en onderbroekenlol als summum van cultuur.

Het ergste nog is dat zij de cultuur van kritiek als een waarde beschouwt binnen een multiculturele samenleving. Dat getuigt van een gering historisch en cultureel bewustzijn: de Verlichting ontstond juist in een monoculturele samenleving met een duidelijke consensus van Christelijke waarden. Ze had haar rol binnen de Europese beschaving. Als je je eigen cultuur door Jan en alleman laat bekritiseren ben je geen voorbeeld, maar een stakker – je eigen cultuur dien je te verdedigen. Bovendien: niemand ziet de waarde van een cultuur die dagelijks met misprijzen wordt overladen door de eigen intellectuele elite.

De Verlichting is totaal op hol geslagen. Een goed voorbeeld is juist de Franse republiek, die werd gesticht vanuit een vooruitgangsgeloof waarin alle oude waarden overboord werden gegooid, met name de monarchie. Iedereen was plotseling burger en nieuwkomers zouden zonder aanschijn van cultuur en geloof deelgenoot worden van de ‘religie van de republiek’. Als gevolg hiervan herbergt het land de grootste joodse en islamitische gemeenschappen van Europa, een volledige omkering van de royalistische leuze van ‘un roi, une loi et une foi’ (een koning, een wet en een geloof).

De aanslagen in Parijs hebben echter aangetoond dat de Franse republikeinse wasserette kapot is: de nieuwkomers van na de Tweede Wereldoorlog gingen niet op in de Franse natie, laat staan in de Europese beschaving. Zo is er onder minderheden door de affaire Dieudonne een ware competitie ontstaan over wie er het meeste heeft geleden onder de Europeanen: de joden door de holocaust of de zwarten door de slavernij? Moslims radicaliseren in de beruchte ‘banlieue’ (buitenwijken) en het zo open en republikeinse Frankrijk is in Europa topleverancier van jihadisten. Vorig jaar was ISIS in Frankrijk populairder dan de Franse president.

Terugkomend op de afgedankte Franse koningen, die liggen begraven in de kathedraal van Saint-Denis: wat moeten zij denken als zij op een dag wakker zouden worden in het Saint-Denis van nu? Zij zouden zich in een vreemd land wanen. En niet alleen in een vreemd land, maar ook een dysfunctioneel land, waar vreemdelingen met een buitenlandse godsdienst dood en verderf zaaien in de straten. Niet alleen met Kalashnikovs, maar des te meer met ‘kleine criminaliteit’ – Nederlandse ambtenaren die zich bezig houden met radicalisering werden onlangs op werkbezoek beroofd en mishandeld in… Saint-Denis.

Ik kan nog wel doorgaan, maar voor de ‘strateeg’ Roxane van Iperen heb ik een universele les (om in de gedachtegang van de zogenaamde ‘Verlichting’ te blijven): als je in conflict bent, dan zal de groep die geen problemen heeft met geweld het winnen van de groep die wel terugdeinst voor geweld. Het bekritiseren van de eigen cultuur en het altijd van gedachten veranderen zal geen indruk maken op je tegenstander, maar deze alleen sterken in zijn eigen gelijk. Met zulke ‘waarden’ heb je geen barbaren meer nodig om Europa in de afgrond te storten- zij heeft al zelfmoord gepleegd voordat zij haar kunnen vermoorden.

2 Comments

  1. hopelijk is het artikel naar de desbetreffende krantredactie en stratege gestuurd. Er staat helaas ergens ‘concensus’ipv ‘consensus’ blijkbaar geen gymnasiast aan het woord

  2. Edith

    Beste Bart,

    Bijzondere reactie.
    Wat is dit eigenlijk voor een website, vrije tribune? Waarom zetten jullie je achternamen en persoonlijke achtergronden er niet bij? Wat is jullie doel met deze artikelen? Waarom is daar zo weinig concreets over te vinden op deze website? Door welke maatschappelijke organisaties worden jullie gesteund? Wat is progressiviteit voor jullie precies, want de meeste berichten hebben een nogal conservatieve strekking.

    mvg, Edith

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.