Gebruik van het migratiewapen

sep 6, 2015 by

Gebruik van het migratiewapen

De massale instroom van mensen, van buiten Europa naar het oude continent, creëert reusachtige onrust. Niet enkel door de onmogelijkheid om dergelijke aantallen mensen in een samenleving op te nemen, maar tevens vanwege de botsing tussen groepen in de samenleving zelf. Daarnaast de enorme kosten op korte en langere termijn voor de ontvangende maatschappijen. Dit zijn meerdere klappen in één. De oorzaken achter de migratiegolf worden echter handig toegedekt door het gecontroleerde media-apparaat, dat geen interesse mag tonen voor de onderliggende oorzaken en doelen van massale migratiestromen.

Toch ligt dit alles voor de hand. De Anglo-Amerikaanse oorlogen in het noorden van Afrika hebben de structuren van de natiestaat kapot gemaakt. Irak, Afghanistan, Libië en momenteel Syrië, zijn de landen waarvan de bescherming van de staat is omvergetrokken en mensen zijn overgeleverd aan het recht van de sterkste. Onderbelicht gevolg is dat er nu ook geen grenzen meer zijn die ervoor zorgen dat grote migratiebewegingen worden tegengehouden.

Op zich is het natuurlijk niets nieuws, het wordt in onderzoeksrapporten als ‘gedwongen migratie’ omschreven en er is het nodige onderzoek naar gedaan. Een onderdeel van het onderzoek zijn deze verplaatsingen naar aanleiding van conflicten, ofwel Conflict-Induced Displacement, dat ingaat op de gevolgen van het opgang brengen van conflicten om zo migratie te veroorzaken.

Kelly M. Greenhill een professor aan de Harvard Universiteit voor internationale studies schrijft daarover;

“Met gedwongen, gecreëerde migratie, in tegenstelling tot andere gevallen, worden kosten opgelegd door de dreiging en het gebruik van menselijke, demografische bommen om politieke doeleinden te bereiken die met militaire acties onmogelijk waren.”

Het is dus ook niet verrassend dat deze kosten, dat de factuur van de huidige immigratiestroom te recht komt bij Duitsland, de motor van de Europese Unie. Er is hier nauwelijks nog interesse om mee te doen met NAVO-oorlogen, mede vanwege de afluisterschandalen, de economie trok er de laatste jaren weer aan en het land wachtte een voortrekkersrol in de EU.

Ze kent echter een zeer sterke asielindustrie, die uit misplaatst schuldgevoel en opgevoed in etno-masochisme deze nieuwe tactiek weigert te doorzien. Dit gaat voor Duitsland, maar zeker ook voor alle andere landen in de EU in negatieve zin grote gevolgen hebben. Dat is ook precies de bedoeling.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.