Keuvelen over de vrijheid van meningsuiting

mei 2, 2015 by

Keuvelen over de vrijheid van meningsuiting

Het wordt hier nooit meer wat in de polder, blijft nazingen in mijn hoofd na lange overwegingen en gesprekken over wat voor het gemak her en der wordt samengevat als de vrijheid van meningsuiting. Depolitisering van belangrijke onderwerpen, een moralisering van het debat en slechte geschiedenislessen en vooral een oppervlakkige kennis van zaken….het zijn de treurige constateringen. Het kan wellicht zelfs wijselijk zijn jezelf van tijd tot tijd te bewegen richting de kroeg voor volkswijsheden van de arbeidsman, die tijdloos waardevoller zijn.

Enkele weken geleden bezocht ik een debat georganiseerd vanuit het Politiek Café van de organisatie ProDemos. Een aan de overheid gelieerde organisatie die de opvattingen van de democratie en de rechtstaat zegt te verspreiden en vanuit dit oogpunt ook met regelmaat interessante debatten en lezingen brengt. Bij het interactieve debat – de zaal mocht actief meedoen – over de vrijheid van meningsuiting, waren PvdA-leider Diederik Samsom en directeur van debatcentrum De Balie Yoeri Albrecht uitgenodigd. Een column werd tussendoor nog voorgelezen door het Tweede Kamerlid Carola Schouten (ChristenUnie).

Diederik Samson had zelf nooit iets gemerkt van een onvrijheid noch over het onderdrukken van meningen in Nederland. De volledige vrijheid was er voor hem altijd geweest en zocht zelfs tijdens zijn Greenpeace activistenjaren, net even wat grenzen op en ging er soms overheen. Samson zocht dus vanuit het politieke midden voorzichtig de grenzen op. Anders was dit voor journalist Yoeri Albrecht “bij Vrij Nederland mocht over de helft van de onderwerpen niet worden geschreven” hij werd geconfronteerd bij zijn debatcentrum in Amsterdam met bedreigingen en heeft vaak beveiliging nodig om deze debatten te beschermen.

Er ontspon zich in de smalle ruimte van de Nederlandse werkelijkheid een discussie tussen beide heren, o.a. over wie je moet aanpakken wanneer er grenzen worden overschreden. Albrecht gaf aan dat men de bestaande wetten moet handhaven en Samson zag in de wetgeving een uiterst redmiddel. Wanneer je nu wel en niet overgaat toch vervolging, zeg maar klassenjustitie en of dit niet tot een onduidelijk beleid leidt, daar kwam geen duidelijk antwoord op.

De bijdrage van Tweede Kamerlid Carla Schouten viel in dit gezelschap niet uit de toon, ze hield een kort praatje, en waarschuwde daarin voor kracht van het woord. Althans dan in negatieve zin, omdat iemand van de PVV moslimvrouwen had beticht van Europa vol te baren en zo de islamisering te bevorderen. We moesten volgens haar uitkijken wat wij zoal aan woorden formuleren en hoe we dit doen. (ze had hiervoor een film gezien en met haar opa gekletst!)

Daarnaast waren er nog opmerkingen en vragen vanuit het publiek. Er was antisemitisme, moslimshaat en arme imams die Nederland niet in mochten. Een leraar in Den Haag had een goede relatie opgebouwd met Turkse jongen die Hitler geweldig vond. Kortom een onveranderlijk niveau van zielige minderheden, meehuilende wereldburgers én vooral ruzie welke groep er nu het slechtst aan toe is.

Bij dit debat is vooral blijven hangen, dat er ook talloze redenen kunnen zijn om zaken niet te benoemen of niet op te schrijven. Nederland is net als het weekblad Vrij Nederland. Er is vrijheid en vrijheid van meningsuiting, maar je mag en kan niet over alles spreken of schrijven. Want ja, ook de vrijheid heeft grenzen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.