Valse vluchtelingenromantiek

apr 23, 2015 by

Valse vluchtelingenromantiek

Wie is er niet groot geworden met Sound of Music (1965), waarin de familie Von Trapp zingend over de bergen het door de nazi’s bezette Oostenrijk ontvlucht. Het was ten tijde van de Koude Oorlog waarin het fenomeen van de politieke vluchteling een hoge vlucht nam in het ideologische conflict tussen communisme en kapitalisme. Dissidente schrijvers uit de Sovjet-Unie zochten toevlucht in het Westen en vluchtelingen uit Chili na Pinochet’s coup gingen naar Oost-Duitsland. Vluchtelingen waren de posterboys (en girls!) in beide kampen van de Koude Oorlog.

Tegenwoordig is de tijd van de grote ideologische verhalen voorbij, maar de ‘vluchtelingenromantiek’ is gebleven. Migranten die illegaal naar Europa komen zouden politieke/etnische/religieuze vluchtelingen zijn die hoegenaamd alles hebben verloren. Niets is minder waar: vluchtelingen die werkelijk alles hebben verloren bereiken onze kusten überhaupt niet. Want vluchten kost van oudsher geld, veel geld. De bovengenoemde Von Trapp familie was rijk en had zodoende de middelen om te verhuizen. Dat is tegenwoordig niet anders. Zonder geld kun je geen eten kopen, laat staan een lange afstandsreis betalen. Wie duizenden Euro’s kan ophoesten voor een mensensmokkelaar is geen armoedzaaier, maar een cynische opportunist.

De hedendaagse illegale migratie is dan ook een keiharde kapitalistische onderneming waarin veel geld omgaat en die drijft op uitbuiting. Illegale migranten bestaan uit twee categorieën. De eerste groep komt uit de lokale Afrikaanse (en Aziatische) middenklasse, die geen inreisvisum kan krijgen, maar wel een mensensmokkelaar kan betalen zodat een kind uit de familie in Europa een bruggenhoofd kan vormen om de rest over te laten komen. Dat gebeurt via de zwakste schakel van het immigratiesysteem: de minderjarige asielzoeker. Dit heeft echter niets te maken met een politieke overtuiging of armoede, maar een gecalculeerde loterij met een duur prijskaartje die loopt in de duizenden zo niet tienduizenden Euro’s. Dit zijn geen mensen die onverhoeds haard en heem moeten verlaten:

Most migrants are not the poorest of the poor. Clandestine travel costs anywhere from US$5,000-$35,000. Many of these migrants are petty entrepreneurs who sold their businesses or property in order to pay for the expensive trip.

De tweede groep illegalen zijn arme mensen uit wederom Azië, Midden-Oosten en Afrika, die mooie verhalen over Europa krijgen voorgeschoteld en vervolgens in de schuldslavernij en prostitutie terechtkomen. Binnen bestaande migrantengemeenschappen zijn vaak maffiose ondernemers ontsproten die hun connecties met het moederland te gelde maken door de import van goedkope slavenarbeid via illegale migratie. De onbekendheid met de taal, de cultuur en de wet in Nederland zorgt er voor dat deze migranten gruwelijk worden uitgebuit. Het hele illegalencircus in de media zorgt er voor dat deze maffiose ondernemers hun slaven een perspectief kunnen bieden op vast verblijf, en er telkens ook nieuwe arbeidskrachten kunnen worden aangetrokken.

De meeste illegale migranten zijn met andere woorden tegenwoordig niet de politieke vluchtelingen van weleer, maar mensen die hun kans wagen. Het zijn mensen uit relatief arme landen met veel geld, of juist de mensen die zich in de schuldslavernij storten. Mensensmokkelaars zijn geen weldoeners, maar gewetenloze kapitalisten die grote sommen geld verdienen met het doorsluizen en uitbuiten van mensen. De illegale migrantenstroom maakt -net als de drugshandel- deel uit van een misdaadsyndicaat die de winsten voor zichzelf houden en de rekening achterlaten bij de maatschappij. Eenmaal aangekomen melden migranten zich voor bed, bad en brood, die de gewone werkman mag ophoesten via gemeentebelastingen.

De vroegere linkse sympathie met politieke vluchtelingen was volkomen terecht een uiting van internationale solidariteit. Tegenwoordig zijn migranten nog maar zelden politieke vluchtelingen. Migranten willen juist de verworvenheden van de consumptiesamenleving als een dikke Mercedes en bling-bling. Van de huidige migranten hoeft men geen systeemkritiek te verwachten, want zij profiteren rijkelijk van de sociale voorzieningen en de cultuursubsidies. Toch is de ‘vluchtelingenromantiek’ van weleer gebleven en zijn linkse pressiegroepen de objectieve bondgenoten geworden van de gewetenloze mensensmokkelaars en illegale werkplaatsen, net als bij de legalisering van drugs staan zij aan de kant van de criminelen.

1 Comment

  1. Gerrit

    Het is misschien wat te zwart-wit gesteld, maar volgens mij is Bart de eerste die dit durft te schrijven. Schrijven wat velen denken maar niet durven uiten uit angst om voor rascist te worden uitgescholden. Inderdaad, wat zich nu ”links” noemt is niet meer zo ” links” als het zou moeten zijn. Ook bij deze figuren staat het baantjesjagen voorop.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.