Pijnlijke Russische boycot, waarover je zo weinig leest

apr 2, 2015 by

Vorig jaar stelde Rusland een boycot in van landbouwproducten uit de EU als antwoord op de sancties van de EU. Deze boycot deed vooral pijn, omdat deze werd ingesteld in de oogstperiode (augustus), en aangezien vooral de Zuid-Europese landen met een relatief grote landbouwsector werden getroffen. Hoe staat het nu met deze boycot? Is deze nog effectief?
 
In januari dit jaar kwamen de Europese landbouwministers bijeen om o.a. hierover te praten. Daarbij werden er vanuit het agrarische Polen harde verwijten gemaakt tegenover Frankrijk, dat het op een akkoordje gooide met Rusland over de export van varkensvlees. Polen verweet Frankrijk en Duitsland pro-Russisch te zijn en daar hadden ze niet helemaal ongelijk in. In Frankrijk is de toon tegenover Rusland veel milder geworden. Zo zei de rechtse leider Nicholas Sarkozy onlangs de Russische aanhechting van de Krim wel te begrijpen. In Duitsland is er veel onbegrip voor de economische sancties. Maar er is meer onvrede.
 
De sancties zijn in Zuid-Europa, dat komt met werkloosheidspercentages in de tientallen procenten, nog lang niet uitgewerkt. Zo trok vooral Spanje aan de bel – de sancties zou de EU in 2015 21 miljard Euro kosten. Op 10 maart liet Spanje weten dat de EU-sancties ‘niemand helpen’, alhoewel er vanuit Israël hele andere geluiden zijn te horen. Reeds in september vorig jaar liet de Israëlische regering weten dat het land niet zou buigen voor druk uit Europa om zich bij de EU-sancties aan te sluiten. Het zijn de Israëlische agrarische bedrijven die in het gat in de Russische markt springen dat wordt achtergelaten door de andere Mediterrane landen.
 
Griekenland moet in dat perspectief tandenknarsend toezien hoe Israël via de Egeïsche Zee landbouwproducten naar Rusland vervoerd, terwijl de eigen economie zwaar gebukt gaat onder de Russische sancties. De nieuwe Griekse premier Tsipras is dan ook druk bezig om de relaties met Rusland te verbeteren om net als Frankrijk dispensatie te krijgen. Zij hebben zich uitgesproken tegen de voortzetting van sancties tegen Rusland. Griekenland kijkt sowieso naar Rusland voor de herfinanciering van haar schulden onder de toenemende druk van de trojka. Griekenland drijft zodoende langzaam maar zeker weg van de EU.
 
Verrassend is dat zelfs andere, niet-Mediterrane landen als Oostenrijk flink last hebben van de Russische sancties, volgens de Deutsche Welle. Oostenrijk kampt met werkloosheid en dreigt 3 miljard aan inkomsten (en 45.000 arbeidsplaatsen) te verliezen als gevolg van de sancties. De verlenging van de sancties is geen punt van twijfel binnen de EU als geheel, maar het sterkt wel de groeiende tweedeling in de EU tussen de noordelijke industriële naties en de zuidelijke agrarische naties, waarbij de laatstgenoemden het politiek en economisch onderspit delven. Dit zal de kloof binnen de EU tussen arme en rijke landen doen groeien.

1 Comment

  1. vasilis

    Wanneer komt er nooit iemand die de waarheid kan vertellen? Ook was het maar eenmalig! Iemand die onze hand vast pakt en ons meeneemt naar de kamer van de waarheid! De kamer die los staat van alle andere gekleurde kamers.

    Stel je voor: Ik ben de beroemdste en rijkste bankier ter wereld. Sterker nog, ik heb het uitgevonden. Ik wordt rijk door geld te lenen aan landen die het nodig hebben en ik krijg het dubbel terug. En dat kost mij eigenlijk niks omdat ik geld uit het niks kan creëren om het vervolgens te lenen. Dat komt omdat ik de internationale geld beheers. Ik heb jaar na jaar gezorgd dat mijn bondgenoten op de top posities zitten overal in de wereld om mij te helpen met mijn plan. Wat is mijn plan? Ik wil over de wereld heersen. Waarom? Dat mag ik nog niet zeggen. Ik ga toch geen geheimpjes van honderden jaren verklappen!

    Om over de wereld te heersen moet ik mijn geld veilig stellen. Iedere bedreiging moet geëlimineerd worden. En daarvoor ga ik mijn bondgenoten gebruiken. Ik kan een sabotage creëren, ik kan de schuld geven aan wie ik wil, ik kan terrorisme creëren, oorlogen maken. Landen, andere geloven, mensenlevens spelen hierbij geen rol. Wie een probleem vormt gaat eraan. Wilt een land handel drijven met haar eigen munt? Het is game over. Is er een land die geen geld van mij wilt lenen? Dat gaat niet gebeuren. Ze gaan eraan en de media heeft voor gezorgd dat de mensheid achter mij staat.

    Het klinkt als een complot theorie, als een onaangename cliché. Echter kan het heel veel uitleggen en als je verder in verdiept dan komen alle nieuwtjes van nu over terrorisme, sancties, faillissementen, als puzzelstukjes bij elkaar.

    Ik gelofte en ik geloof nog steeds dat het goede altijd heerst. Ik moet aan dat doosje van Pandora denken. Doosje werd geopend en alle ellendige dingen kwamen eruit. Helemaal in de bodem bleef hoop als laatst! Een geweldig en zeer leerzaam metafoor.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.