Franse aanslagen helaas 100% geslaagd

jan 12, 2015 by

Franse aanslagen helaas 100% geslaagd
De aanslag op Carlie Hebdo (CH) is voor de jihadisten een ‘gift that keeps giving’, zoals ze dat in het Engels mooi zeggen. Ik zal dat uitleggen aan de hand van drie doelen die de jihadisten mijns inziens voor ogen hadden.
 
1.       Wraak uitoefenen
 
Wat de moordpartij op het redactiebureau van CH direct zegt is dat degenen die de Islam bespotten of bekritiseren vroeg of laat voor de bijl gaan. De burelen van CH werd in 2011 al in brand gestoken, maar de Franse overheid zag er geen reden in om deze vervolgens permanent te beschermen. Nu zit de angst er onder Islam-critici flink in en dat is ook de bedoeling geweest. Er zal waarschijnlijk uit zelfcensuur minder gespot worden met de Islam.
 
2.       Overheid discrediteren
 
Het feit dat drie jihadisten op klaarlichte dag met machinegeweren in hartje Parijs lopen en gewoon de politie omver leggen heeft een zware aanslag gepleegd op het veiligheidsgevoel van de gemiddelde Parijzenaar. De boodschap is duidelijk – drie jihadisten kunnen Parijs drie dagen lang volledig in hun greep houden. De jihadisten hebben laten zien dat de Franse regering machteloos stond tegenover hen.
 
3.       Tweedracht zaaien
 
CH is heel bewust uitgekozen. Ze hadden ook andere Islam-critici als Jean-Marie Le Pen, Michel Houellebecq, Guillaume Faye, etc kunnen omleggen, maar ze kozen voor CH omdat dit zeker de overgrote meerderheid van de Fransen zou aanspreken. De schietpartij was er op gericht een hysterische overreactie te veroorzaken vanuit de Franse samenleving om daarmee de Moslims, waarvan het overgrote deel geen begrip heeft voor CH, te vervreemden van de Fransen.
 
Nu zult u zeggen: maar de jihadisten zijn toch niet ontsnapt? Dat klopt, maar dat was ook niet de bedoeling. Het doel was om de missie te volbrengen, dat wil zeggen de redactie om te leggen, politie neer te schieten en vervolgens weg te komen uit Parijs om een lange neus te trekken naar de Franse veiligheidsdiensten. De afscheidsvideo en de identiteitskaarten werden bewust achtergelaten om de jihadi’s een gezicht te geven – zij willen gekend zijn in persoon en daad. Zij zochten de martelaarsdood als voorbeeld voor anderen. Dat is lastig te begrijpen als Westerling, maar de dood is een uiting van hun toewijding, niet van hun falen.
 
Op televisie leek de Franse natie verenigd in de demonstratie van gisteren, maar dat is schijn. De min of meer gedwongen uitingen van rouw door de een minuut stilte bij overheden, scholen en bedrijven zorgde voor een stille scheuring in de maatschappij. Veel Moslims onderschrijven niet de aanslagen, maar wilden echter hier niet aan meedoen. Het zorgde voor problemen op scholen en bedrijven. Bovendien zien veel etnische minderheden de hypocrisie in het licht van de affaire Dieudonné van vorig jaar, toen een zwarte komediant volledig door de mangel wordt gehaald door dezelfde overheid.
De mars in Parijs gisteren was ook een toonbeeld van hypocrisie die niemand kan zijn ontgaan. De deelname van Netanyahu en de Palestijnse premier Abbas, alsmede de Jordaanse koning zorgde voor algemene afschuw onder de Islamitische gemeenschap in Frankrijk. Abbas wordt gezien als een knechtje van Netanyahu en de Jordaanse koning maakt deel uit van de internationale jetset, en heeft geen enkele gelijkenis met de gewone Moslims in de straat.
Als toegift zijn er de Islam-apologeten in media en cultuur die er voor zorgen dat de onaangename kanten van de Islam nooit onderwerp zullen worden van het publieke debat. Evenals na de dood van Theo van Gogh zal de financiering van radicale moskeeën vanuit de Golfstaten doorgaan, worden asielzoekers niet gescreend op radicale ideeën en zullen radicale imams niet worden uitgewezen. Er zal -helaas- niets veranderen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.