Frankrijk is hardleers ten aanzien van Islam

jan 14, 2015 by

Frankrijk heeft niets geleerd van de affaire Charlie Hebdo, zoals we al eerder betoogden. In feite kon Frankrijk weten waar het aan toe zou zijn als het miljoenen Moslim-migranten zou opnemen. Frankrijk heeft namelijk tussen 1830 en 1962 zelf getracht om Algerije te koloniseren en om te vormen tot een stukje Frankrijk overzee. Dat experiment liep helemaal verkeerd af, de Algerijnen bleven massaal trouw aan hun geloof en tradities  en werden helemaal geen voorbeeld-Fransen. De Gaulle stelde dan ook nuchter:

Les Arabes sont des Arabes, les Français sont des Français. Vous croyez que le corps français peut absorber dix millions de musulmans, qui demain seront vingt millions et après-demain quarante ? Si nous faisions l’intégration, si tous les Arabes et Berbères d’Algérie étaient considérés comme Français, comment les empêcherait-on de venir s’installer en métropole, alors que le niveau de vie y est tellement plus élevé ? Mon village ne s’appellerait plus Colombey-les-Deux-Églises, mais Colombey-les-Deux-Mosquées !

Vrij vertaald is dat: Arabieren zullen Arabieren blijven, Frankrijk kan geen miljoenen Moslims opnemen, want anders zou mijn dorp binnen de kortste keren geen Colombey-Twee-Kerken meer heten maar Colombey-Twee-Moskees. De Gaulle wilde na de onafhankelijkheid van Frankrijk dan ook geen Algerijnen toelaten tot Frankrijk, aangezien honderdduizenden inheemse hulptroepen op het punt stonden naar Frankrijk te verhuizen.

Een ander leermoment was het asiel van ayatollah Khomeini in Frankrijk. Officieel verbleef hij vanaf 1978 op een verlopen toeristenvisum in Frankrijk, maar de Franse overheid liet hem met rust. In de Franse links-liberale kringen raakte Khomeini zowat in de mode door betrekkingen met Jean-Paul Sartre en Michel Foucault. Intussen werkte hij door middel van cassettebandjes (je had toen nog geen internet) aan zijn terugkeer naar Iran.

In 1979 was het zover en keerde Khomeini terug naar Iran om zich aan het hoofd van de Iraanse oppositie te plaatsen tegen de Shah (feitelijk militair dictator die deed alsof hij koning was). Deze Iraanse oppositie bestond uit een breed palet aan groepen, waaronder communisten en islamisten. Toen de Shah de benen nam, keerde Khomeini zich als eerste tegen de communisten en andere seculiere facties. Vele duizenden werden doodgeschoten en de rest vluchtte naar het buitenland. Iran werd een islamitische republiek en geen seculiere republiek.

In 2010 kreeg dit verhaal nog een ironisch staartje. De rechterhand van Khomeini, Hossein Moussavi, was toen verkiezingskandidaat en in de Westerse pers werd hij afgeschilderd als een soort verlichte hervormingsdemocraat. Feitelijk was hij in de jaren tachtig de man die de hele seculiere oppositie over de kling had gejaagd. In 1988 werden er bij wijze van toegift nog eens duizenden studenten omgebracht. Tot zover de amnesie van onze ‘kwaliteitspers’.

Nu denkt de Franse seculiere elite met haar lekenstaat dat zij miljoenen Moslims kan opnemen, wederom vanuit Frankrijk islamisten kan steunen in het Midden-Oosten en daarmee weg denkt te kunnen komen. Moslims kennen niet het idee van scheiding tussen kerk en staat, of een republikeins burgerschap. Wat de 20ste eeuw ons heeft geleerd is dat het seculiere Arabische nationalisme een schepping was van een Libanese christen (Michel Aflaq), dat in geen enkel Arabisch land een blijvend effect heeft gehad. De laatste bastions van seculier Arabisch nationalisme (Syrië en Libië) zijn afgebroken door Frankrijk.

De Islam is sinds de Iraanse revolutie van 1979 aan een ontstuitbare opmars bezig in het Midden-Oosten en Noord-Afrika en de slapende islamitische reus is langzaam aan het ontwaken van haar winterslaap na de val van het Ottomaanse Rijk. Gezien de migratie- en informatiestromen is het onwaarschijnlijk dat de migrantengemeenschappen in West-Europa onaangeroerd zullen blijven door deze heropleving.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.