Frankrijk: een maat, drie gewichten

jan 8, 2015 by

Frankrijk: een maat, drie gewichten

De schietpartij op het redactiekantoor van Charlie Hebdo (CH) heeft de media en de politiek wakker geschud: de vrije meningsuiting is in gevaar! Godsdienstkritiek moet kunnen! Is er een plotselinge breuk met de meningsvrijheid? Worden alle godsdiensten naar dezelfde maat gemeten?

De laatste jaren wordt Frankrijk regelmatig opgeschrikt door de groep Femen, die hun hoofdkantoor nu in Parijs hebben. Femen is net als CH radicaal anti-klerikaal en laat van zich horen. Wat CH in geschrift doet, doen de Femen in het echt: naakt rondlopen in de kerk, urineren op het altaar en het nadoen van een abortus tijdens de mis. Niets is heilig voor hen, althans zo lijkt het.

Na kritiek dat zij alleen de Rooms-Katholiek Kerk (RKK) viseren, kwam er in april 2013 ook een actie voor de Grote Moskee in Parijs, uiteraard buiten en onder politie-bescherming. Tegen synagoges wordt nooit wat ondernomen. En zo zien we de volgorde van de godsdienstkritiek in Frankrijk: RKK altijd en zo hard mogelijk, voor de vorm ook iets tegen Islam, maar zelden tegen het Jodendom, terwijl laatstgenoemde de oorsprong is van de andere twee.

Er zijn echter ook comedianten, zoals Dieudonné M’bala M’bala, die geen enkele blad voor de mond nemen. Hij durft wel het jodendom belachelijk te maken, maar dat kwam hem te staan op ferme kritiek. De regering deed een historische stap door zijn nieuwste spektakel te verbieden voordat deze überhaupt was opgevoerd. Hiermee werd een precedent geschapen in de Franse geschiedenis, waarin een komedie op voorhand werd verboden – censuur dus.

Je zou denken dat CH helemaal op de hand van Dieudonné zou zijn. Er zouden immers geen heilige huisjes zijn, alles mag belachelijk worden gemaakt. Bovendien is de censuur van de Franse regering een ontoelaatbaar precedent, zou men denken. Dat was buiten de waard gerekend. CH schaarde zich achter de regering tegen Dieudonné: op haar website stond het bericht dat de wet terecht was toegepast…

Charlie-Hebdo-Dieudonne

In Frankrijk is deze driedubbele moraal ook verankerd in het justitiesysteem. Acties tegen de kerk komen er met een lichte straf of worden zelfs niet bestraft. Zo werd eind vorig jaar Femen nog vrijgesproken van een actie in de Notre Dame en moest nota bene de bewaking een boete betalen voor het verwijderen van Femen. Anderzijds hing het tijdschrift Valeurs Actuels een zware boete boven het hoofd vanwege islamofobie vanwege een uitdagende titelpagina.

In theorie is godsdienstkritiek tegen alle godsdiensten gericht, maar in praktijk is het eenzijdig anti-christelijk. Christenen doen echter nooit wat terug, Moslims daarentegen wel, desnoods jaren later. Dat is ook de tragiek van de zogenaamde helden van de godsdienstkritiek. Zij schijnen heel dapper, maar feitelijk vallen zij de zwaksten aan, geruggesteund door de overheid. Tegen Moslims en Joden durven zij vaak niet, en nu nog minder.

Hieronder een sketch over Charlie Hebdo van Dieudonné M’bala M’bala over selectieve verontwaardiging:

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.