40 jaar Surinaamse onafhankelijkheid, reden voor een feestje?

jan 2, 2015 by

Ironisch genoeg is de onafhankelijkheid van Suriname een Nederlands idee en geen Surinaams idee. In 2000 deed het Historisch Nieuwsblad onderzoek en daaruit bleek dat de meeste Surinamers helemaal geen zelfstandigheid wilden. Reden te meer om stil te staan bij 40 jaar onafhankelijkheid.

Suriname was in 1975 eigenlijk de enige overgebleven Nederlandse kolonie van formaat. Het is tegenwoordig moeilijk voor te stellen, maar in 1674 ruilde de WIC het toenmalige Nieuw-Amsterdam (tegenwoordig New York City) tegen de winstgevende suikervelden van Suriname. In de loop van de 20ste eeuw werd Suriname van een wingewest in een kostenpost.

De Surinaamse onafhankelijkheid was niet alleen impopulair omdat het Suriname af zou snijden van Nederlandse subsidies, maar ook vanwege de multi-etnische samenstelling van Suriname: negers, hindoestanen, creolen, javanen, chinezen, etc. Het waren de Creolen, een minderheidsgroep, die het Surinaamse nationalisme droegen, wat wantrouwen wekte bij de andere groepen.

De Surinaamse onafhankelijkheid werd Suriname opgedrongen door een uitgesproken linkse regering van Den Uyl die vond dat Nederland geen kolonies meer mocht hebben. Zo werd Suriname tegen wil en dank onafhankelijk. Om de pil te vergulden kreeg Suriname wel een toezegging van een flink bedrag uit de ontwikkelingssamenwerkingspot. Tot 2012 ontving Suriname geld uit Nederland.

Surinamers mochten niet stemmen over de onafhankelijkheid, maar wel kiezen waar ze wilden wonen – in het warme, onafhankelijke Suriname, of in het koude kikkerland van de blanke kolonisators. Ironisch genoeg koos zowat de helft van de bevolking er voor om de koffers te pakken. Het is een trend die je ook in Afrika ziet – ondanks de dekolonisatie komen Afrikanen massaal naar Europa.

Het onafhankelijke Suriname voer economisch slecht en de etnische spanningen vertaalden zich in etnische partijen, die tot de dag van vandaag de politiek bepalen in Suriname. Al snel kwam er een legercoup, die Desi Bouterse aan de macht bracht. Ondanks zijn dictatuur is hij eigenlijk tot op heden de enige politieke leider gebleken die de etnische kloven kan overbruggen.

Suriname had een welvarend land kunnen zijn. Het heeft een infrastructuur voor cashcrops, de energiewinning in de Surinamerivier en de mijnbouw-knowhow van de Nederlanders geërfd. Het land is zeer rijk aan grondstoffen en had een toeristenindustrie kunnen uitbouwen voor Nederlandstaligen die het strand en de tropen zoeken. Desondanks is het straatarm.

De eerste president van Suriname, Johan Ferrier, is vorig jaar in Amsterdam overleden. Blijkbaar was Suriname toch niet het land van zijn dromen. Zijn dochter, Kathleen Ferrier, woont er ook niet, ondanks haar vurige pleidooien voor meer ‘diversiteit’ (newspeak: ‘global social change’). Zij maakt deel uit van de transnationale jetset van bobo’s die elkaar overladen met prijzen voor imaginaire resultaten.

In zeker opzicht is Suriname de DDR van het multiculturalisme. Het werkelijk bestaande multiculturalisme is een plek waar gemeenschappen elkaar politiek wantrouwen en grotendeels langs elkaar heen leven. Een land dat bestuurd wordt door corrupte politici met de allure van maffia-leiders. Het is een land dat een muur nodig heeft om de mensen binnen te houden.

40 jaar Suriname, wat is de balans? Een land waarvan de helft van de bevolking in Nederland woont, dat ondanks de minerale rijkdom straatarm is, en etnisch/religieus tot op het bot gespleten is. Zelfs de elite wil er eigenlijk niet wonen. Het is een land dat niet Nederland wil zijn en de Surinaamse gulden inruilt voor de Surinaamse dollar en zwarte piet wil verbannen uit het openbare leven.

Hopelijk vergaat het Suriname in de toekomst beter en krijgt het leiders die wel van hun land houden en niet alleen van hun portemonnaie.

2 Comments

  1. Gerrit

    ”Al snel kwam er een legercoup, die Desi Bouterse aan de macht bracht. Ondanks zijn dictatuur… ”??????
    De neo-kolonialen mogen hier dus hun gif kwijt.
    Overigens neemt ‘Bart’ in andere artikelen ook zeer discutabele standpunten in. Ik vind deze Bart maar een eng mannetje.
    Heeft dit weblog misschien het doel om linkse lezers te trekken om die langzaam te vergiftigen met uiterst rechtse standpunten? AIVD dus?

  2. Ans

    Nederland heeft nieteens het fatsoen gehad de burgers te laten keizen. Ik was nog schoolgaande tijdens de onafhankelijk maar heb nooit gehoord van het feit dat er gekozen mocht worden om te vertrekken of de blijven.
    Nederland heeft niet eens het probleem van “tigri”, ons gebied, kunnen of willen oplossen. Te bang om in oorlog te geraken met Guyana die toentertijd een padvinders leger had vergeleken met het Nederlands leger.
    Nederland heeft de mensen die niet naar Nederland”gevlucht” waren in de steek gelaten. Hun Nederlandse nationaliteit smerig afgepakt en ze aan hun lot overgelaten. de zg. gelden zijn nooit ten goede gekomen van het overgebleven volk. Een ding hebben ze goed gedaan: verdeel en heers.Het is wel lachen nu: Slaven kerstenen, grotendeels van het volk is thans Christen maar suriname is een Islamitisch land. Hopelijk kunnen we de waarden en de normen van de Islam nu gaan toepassen voor vooruitgang van het land. Lang leve Suriname

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.