Turkse kandidaten en kiezers: etnie gaat boven politiek

nov 15, 2014 by

Turkse kandidaten en kiezers: etnie gaat boven politiek

De afgelopen dagen waren de twee Turkse PvdA-Kamerleden niet uit het nieuws te slaan na hun kritiek op vice-premier en partijgenoot Asscher. Reden: Asscher is als Minister van Sociale Zaken te kritisch over Turkse verenigingen. Zij zijn inmiddels uit de fractie gezet en geroyeerd als lid van de PvdA. Zijn we de naïviteit voorbij voor wat betreft de etnische politiek? Ik ben bang van niet, en het is niet louter een probleem van links.

In 2006 werd het CDA opgeschrikt doordat Turkse kandidaat-Kamerleden de Armeense genocide ontkenden. Deze genocide werd tijdens de Eerste Wereldoorlog begaan door het Turkse leger tegen de Christelijke Armenen en is sindsdien een heet hangijzer in Turkije, dat iedere verantwoordelijkheid afwijst. Het was tekenend voor de houding van de betreffende Turkse politici in Nederland: de Turkse identiteit is belangrijker dan de christelijke partij-ideologie.

Toch was er in 2006 nog een zekere naïviteit in Nederland ten aanzien van etnische politiek, dat wil zeggen de voorkeur van uitheemse etnische minderheden voor kandidaten van de eigen nationaliteit. In 2006 schreven Han Entzinger en Edith Dourleijn in hun boek over jongeren in de multi-etnische stad dat de politieke voorkeur van Marokkaanse en Turkse jongeren uitgesproken links was (pagina 144). Blijkbaar zagen zij nog niet de koppeling tussen Turkse of Marokkaanse kandidaten op linkse lijsten en stemgedrag van Turken en Marokkanen.

In België waren wetenschappers een stuk minder naïef werd in een rapport van de stad Antwerpen duidelijk waargenomen dat meer dan 60% van de Turken in Brussel en Antwerpen een voorkeurstem uitgaf op een kandidaat van dezelfde nationaliteit (pagina 12).  Dat gaat dus louter om de voorkeurstem, want veel mensen stemmen gewoon op de hoogste op de lijst. In Antwerpen profiteerde in 2006 met name de sociaal-democraten van de etnische voorkeurstem (pagina 14). Zo stemden meer dan dubbel zoveel Turkse mannen op de SP.a dan autochtone mannen (79% versus 35%).

Is dit een verrassing? In 2002 berichtte het CBS in Nederland al dat met name de Turkse stemmers een sterke voorkeur hebben voor kandidaten van de eigen nationaliteit. Marokkanen en Surinamers scoorden ook hoog (50%) in dit soort voorkeursgedrag, maar aanzienlijk minder dan Turken. Destijds werd echter nog de conclusie getrokken dat een linkse migrant liever op de linkse autochtoon stemt dan op een rechtse allochtoon.

Onlangs kwam de website Zamanvandaag.nl met resultaten van een opmerkelijk recent Belgisch wetenschappelijk onderzoek. Daaruit bleek dat Turken in België  links stemden, maar in Turkije juist rechts. Voor de duidelijkheid: in België voor de SP.a, maar in Turkije voor de AKP-partij van Erdogan. Erdogan staat nu niet bepaald bekend om zijn vrijzinnige en linkse politiek, maar veeleer staat hij symbool voor de islamisering van het eens zo seculiere Turkije.

De Turkse kandidaten op Nederlandse (en Belgische) kieslijsten staan vooral kandidaat als Turken en niet vanwege de politieke kleur. Dat verklaart de politieke propaganda in het Turks (en andere talen) van GroenLinks, SP, PvdA en D’66. Zo verschenen er in 2010 PvdA-pamfletten in het Turks om Asscher’s kandidatuur te promoten. De hierboven genoemde Turkse PvdA-Kamerleden stonden ook niet bekend om hun linkse credentials, zie hun profiel hier en hier. Het spreekt niet voor progressieve politieke partijen dat zij hun ideologische veren inruilen voor etnische veren.

media_xl_205675

1 Comment

  1. Horatius

    Of met name de PvdA hier lering uit zal trekken is nog maar de vraag. Haar achterban bestaat voornamelijk uit allochtonen, waaronder velen met een dubbele nationaliteit. De hoofdmoot zijn Turken en Marokkanen, die al of niet gedwongen loyaal zijn en blijven aan hun voormalige thuislanden. In feite zijn het bezettingstroepen en de Bezettingskosten rijzen de pan uit. Een aanzienlijk deel leeft van de Bijstand en de statistieken op het gebied van de criminaliteit laten een onthutsend beeld zien. Of er echter in Nederland ooit een moslimpartij een prominente rol zal gaan vervullen menen wij te moeten betwijfelen, aangezien de gevestigde Linkse politieke partijen de agenda van de moslims (de islamisering van ons land) feilloos behartigen. Onder het mom van een maakbare samenleving, multicultureel, etnische diversiteit, Godsdienstvrijheid, Mensenrechten, antidiscriminatie-wetgeving etc. wordt de loper uitgelegd voor een 5e colonne bestaande uit radicale moslims die wachten op het juiste moment om hier een Islamitische Staat uit te roepen. Je eigen ondergang financieren via het toelaten van grote aantallen economische vluchtelingen, asielzoekers, ex-kindsoldaten, radicale infiltranten en ander wrakhout van de Arabische lente is het toppunt van naïviteit. De rekening zal ons (het gewone volk) t.z.t. worden gepresenteerd en de nu verantwoordelijke politici zullen dan hun handen in onschuld wassen en hun toevlucht zoeken in het buitenland. Om van daaruit ‘de strijd voort te zetten’, gelijk zoals in 1940…

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.