Kosmopolitische jetset versus het werkvolk

nov 18, 2014 by

Volgens de mainstream media willen Nederlanders maar niet deugen. In Trouw stond in het verslag van de nationale intocht dat de voorstanders van Zwarte Piet tevergeefs ontkennen dat het iets met racisme te maken heeft, want in de sociale media zijn negatieve reacties ten aanzien van negers gevonden. Zangeres Anouk zette deze reacties op een rij. In de Volkskrant wordt het volgende incidentje al weer opgewarmd, waarbij openhartige reacties op sociale media alweer de aanleiding vormen. Naar aanleiding van een selectiefoto van het Nederlands elftal waarop alleen gekleurde spelers te zien zijn, kwamen er namelijk reacties over deze wel zeer eenzijdige selectie. De aanvoerder van het Nederlands elftal, Robin van Persie, riep prompt op om de reaguurders te vervolgen voor racisme.

Wat hebben Anouk en Van Persie met elkaar gemeen? Zij behoren tot de grootverdieners van de entertainmentindustrie. Zij bewegen zich moeiteloos in de kringen van de rijke en kosmopolitische artiesten, sporters en kunstenaars. Het gaat er niet meer om wie je bent of waar je vandaan komt, maar hoe rijk je bent en de laatste mode. Ter illustratie: toen fotomodel Doutzen Kroes in 2007 internationaal doorbrak wilde ze nog wel iets doen voor de bevordering van het gebruik van de Friese taal, maar inmiddels heeft zij haar huis in Friesland verkocht en woont ze met haar Amerikaanse man Sunnery James in Amsterdam. Haar kinderen zullen waarschijnlijk geen Fries praten en wellicht ook geen Nederlands.

Men kijkt vanuit deze jetset neer op het werkvolk en kan geen begrip opbrengen dat zij behoefte heeft aan tradities en symbolen. Het is vanuit deze hoek dat er wordt geroepen om een ‘makeover’ van Zwarte Piet: Paul de Leeuw, Tanja Jess, Sunnery James, Glennis Grace, Peter R. de Vries, Frits Barend, etc. etc. Hetzelfde geldt voor de voetbalwereld. Ooit konden we ons spiegelen aan de voetbalsterren uit de arbeidersklasse, die in tijden van het Euro- en Wereldkampioenschap de natie deed schitteren. Nu is er een grote oververtegenwoordiging van donkere -niet zelden uitheemse- spelers in het nationale elftal en vindt men het vreemd dat de man in de straat zich niet meer met dit elftal identificeert. Het is een kosmopolitisch wereldje van omhooggevallen miljonairtjes geworden.

Het racisme-verwijt is kenmerkend voor deze vervreemding tussen de kosmopolitische jetset en het werkvolk. De gewone werkman wil samen met zijn kinderen een maand per jaar wegdromen in de sprookjeswereld van Sinterklaas en Zwarte Piet – verwachtingsvolle kinderen bij de intocht en gezellige pakjesavond in huiselijke kring. De kosmopolitische elite ziet er racisme in, omdat hun gekleurde kinderen er zich niet in thuis zouden kunnen voelen. Hetzelfde geldt voor de voetbal. Ooit een middel van de arbeidersklasse om wat bij te verdienen bij de lokale club op de zondagmiddag, tegenwoordig een multi-miljoenen business met voortdurende internationale transfers. Wat het werkvolk vraagt is dat zij zich eens in de zoveel tijd ook mogen herkennen in de voetballers en graag geen vreemdelingenlegioen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.