Fury, of de mythe van Tiger-tank

okt 23, 2014 by

Fury, of de mythe van Tiger-tank

Er is een nieuwe WOII-film uit (Fury) met Brad Pitt in de hoofdrol als Amerikaanse tankcommandant die het opneemt tegen een Duitse Tiger-tank. Het is de eerste keer dat een volledig authentiek gerestaureerde Tiger-tank wordt gebruikt voor een film en de Duitse tank blijft 70 jaar na de stop van de Tiger-productie in 1944 tot de verbeelding spreken. Het waren vooral de Amerikanen die grote angst hadden voor dit grote voertuig. Was dat terecht? In dit artikel zullen we ingaan op de mythe en de werkelijkheid van de Tiger-tank.

De Tiger-tank was een antwoord op de zware Russische tanks die de Duitsers tegenkwamen tijdens hun invasie van Rusland in 1941. De tank werd inderdaad ontwikkeld en was eigenlijk al verouderd tegen de tijd dat ze in productie werd genomen (Augustus 1942). De vierkante vorm was in 1941/1942 achterhaald door de ontwikkeling van de zogenoemde ‘sloped armour’, schuin aflopende frontbepantsering waardoor de bepantsering relatief dikker was en granaten vaker afketsten (zie plaatje hieronder). Ook de overlappende stalen wielen die de rupsbanden droegen leverde de onderhoudscompagnie enorme kopzorgen op door de modder die zich daarin ophoopte en bleef aankoeken.

 images

De Amerikanen hadden het ongeluk dat de Tiger-tank operationeel werd tegen de tijd dat zij direct de strijd aangingen met het Duitse leger in Mei 1943 in Tunesië. De Duitsers hadden een bataljon Tigers naar Noord-Afrika gestuurd en die maakten een onuitwisbare indruk op de Amerikanen. Het lukt Amerikaanse M4 Sherman-tanks niet om de bepantsering te doorboren, terwijl de Tiger met haar 88mm kanon de Sherman op grote afstand al buiten gevecht kon stellen. Er brak een ware ‘Tiger scare’ uit, waardoor Amerikanen zeer voorzichtig werden met het confronteren van Duitse tanks. Dat kwam onder andere omdat het silhouet van de Tiger veel gelijkenissen toonde met de Mark IV (zie de twee tanks naast elkaar in het plaatje hieronder), een tank die vergelijkbaar was met de M4 Sherman.

Villers-Bocage, zerstörte Panzer IV und VI

De Tiger scheen heel sterk in bepantsering en vuurkracht, maar het was echter ook een tank ook belangrijke zwakte: motorproblemen. De tank was zo zwaar dat de motor moeite had om het gevaarte in beweging te houden. Zeker de helft van de Tigers was als gevolg hiervan voortdurend onder reparatie. Bovendien vormde het gewicht ook een probleem voor de mobiliteit. Zo konden veel bruggen de Tiger niet dragen en was het lastig om over ruw terrein te bewegen. Veel tanks raakten vast en konden door hun enorme gewicht niet meer worden losgetrokken.

Het grootste nadeel was de productie. Uiteindelijk werden er in een tijdspanne van twee jaar slechts 1.400 Tigers geproduceerd. Als je deze cijfers afzet tegen de productie van de Russische T34/76 (35.000) en de Amerikaanse M4 Sherman (49.000), dan kunnen we gerust stellen dat de Tiger een druppel op een gloeiende plaat was en zeker niet in staat was om de Duitse krijgskansen te keren. Er waren nooit meer dan een paar honderd Tigers actief op het slagveld en eigenlijk was de kans om een Tiger tegen te komen dan ook uiterst gering. In Augustus 1944 werd de productie stilgelegd, maar de mythe van de Tiger bleef echter nog lang voortleven. De film Fury speelt zich af in de nadagen van de oorlog en laat zien dat de Tiger lang na de stop van de productie nog een schaduw wierp op het slagveld.

Hier een impressie van de originele Tiger-tank in het museum van Bovington:

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.