De betekenis van de nieuwe zijderoute

jul 6, 2014 by

De betekenis van de nieuwe zijderoute

Afgelopen maart wachtte de Chinese leider Xi Jinping in het Duitse Duisburg op een wel heel bijzondere trein: het was de eerste goederentrein die rechtstreeks vanuit de Chinese stad Chongqing naar Duitsland was gereden. Dit is het resultaat van een joint-venture tussen de Duitse en de Russische spoorwegen om spoorverbindingen tussen Duitsland en China te exploiteren. De vergelijking met de historische zijderoute, het continentale karavaantraject tussen China en Europa, dringt zich op.

Hiermee neemt niet alleen de betekenis van de Duits-Russische as toe, maar kunnen we onder voorbehoud spreken van een continentale as Berlijn-Moskou-Peking. Moskou en Peking zijn geopolitiek al innig met elkaar verbonden door de samenwerking in de Shanghai Cooperation Organisation, een soort Aziatische tegenhanger van de NAVO. Duitsland en Rusland delen veel energie- en handelsbelangen. Rusland vormt zodoende de brug tussen Europa en Azië, waarmee het in de voetsporen treedt van het Byzantijnse Rijk (circa 476-1453).

De val van het Byzantijnse Rijk in 1453 door de Turkse verovering van Constantinopel (tegenwoordig: Istanbul) betekende feitelijk het einde van de grootschalige continentale handel met Azië en luidde het tijdperk in van de zeevaart om zodoende het Islamitische Midden-Oosten letterlijk te omzeilen via Afrika. Pas met het verval van het Ottomaanse Rijk en de expansie van het spoorwegennetwerk kwam de continentale route aan het einde van de 19de eeuw weer in beeld.

De Duitsers trachtten de Brits-Franse dominantie op zee teniet te doen door de aanleg van een spoorweg van Berlijn over Constantinopel en Bagdad naar de Perzische Golf. Deze Berlijn-Bagdad-lijn werd door de toenmalige zeemachten met Argusogen bekeken. De lijn werd nooit helemaal voltooid als gevolg van het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog, maar blijkens de huidige spoorplannen tussen China en Duitsland is het idee van een continentale treinverbinding nooit helemaal opgegeven.

Voor de Eerste Wereldoorlog bracht de Berlijn-Bagdad-lijn de continentale machten Duitsland, Oostenrijk-Hongarije, Bulgarije en Turkije dichter tot elkaar. Na lijkt er wederom een nieuwe as te ontstaan langs spoor- en pijpleidingen over het Euro-Aziatische continent. Wederom tracht een dominante zeemacht, ditmaal Amerika, de continentale macht van zowel Rusland als China in te perken. 1914 is met andere woorden actueler dan ooit.

Related Posts

Share This

0 Comments

Trackbacks/Pingbacks

  1. Duitsland, China en de nieuwe Nieuwe Wereldorde | Vrije Tribune - […] ons vorige stuk spraken we al over de bijzondere relatie die zich aan het ontwikkelen is tussen Duitsland en…

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.