Frankrijk 2014: WO I of D-Day?

jun 3, 2014 by

Frankrijk 2014: WO I of D-Day?

Het jaar 2014 kan in het teken staan van een aantal belangrijke historische gebeurtenissen: het begin van de lange bloedige strijd in Frankrijk in 1914 bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog (ook de val van Napoleon in 1814 overigens!) en de wederopstanding van Frankrijk in 1944 als gevolg van de landing van de Geallieerden in Frankrijk en de daarop volgende bevrijding van Parijs door Charles de Gaulle op 25 augustus 1944. Hoe staan de sterren er tegenwoordig bij voor Frankrijk?

Frankrijk staat in alle opzichten op een kruispunt. De verkiezing van Hollande heeft op de middellange termijn een breuk betekend met Duitsland. De Merkozy-relatie, dat wil zeggen de schijnbaar succesvolle samenwerking van de Duitse kanselier Angela Merkel en de Franse president Nicholas Sarkozy, is voorbij. Hollande heeft politieke averij opgelopen door slechte verkiezingsresultaten, in het bijzonder bij de Europese verkiezingen waarbij zijn PS derde werd in Frankrijk, terwijl Merkel’s CDU/CSU nog altijd de grootste Duitse fractie is in het EP.

Ook de Franse economie werkt niet echt mee. Franse groei blijft uit en Frankrijk staat op het punt om voor de zoveelste keer uitstel te vragen voor de strikte budgettaire eisen voor de Euro. De Frans-Duitse tandem dreigt zijn Franse wiel te verliezen en onevenredig sterk op de Duitse as te rusten. Frankrijk doet intussen wat het altijd heeft gedaan in tijden van Duitse hegemonie in Europa, namelijk zich richten op Afrika, getuige de interventies in Mali en de Centraal-Afrikaanse Republiek.

Nauwelijks opgemerkt maar zeer betekenisvol is een andere ontwikkeling die plaatsvindt in periodes van Duitse hegemonie en dat is de Frans-Russische toenadering. Amerika tracht Europa te bewegen tot economische sancties tegen Rusland, maar Frankrijk is het enige grote West-Europese land dat geen krimp geeft. Illustratief is de kwestie rond de Russische order van de levering van twee oorlogsschepen. Zowel diplomatieke druk als een eervol compromis hebben Frankrijk vooralsnog niet kunnen bewegen af te zien van de verkoop aan Rusland.

De meest opzienbarende maar nauwelijks opgemerkte toenadering tussen Frankrijk en Rusland was op de relatief belangrijke aanwezigheid van kopstukken uit het Franse bedrijfsleven. En dat terwijl vanuit Duitsland wél belangrijke afzeggingen binnen kwamen als gevolg van de Oekrainse crisis. In deze Stratfor-analyse wordt de betekenis ervan haarfijn uigelegd:

Last but not least zijn er de formaliteiten rond de herdenking van de D-Day op 6 juni aanstaande. President Poetin is hiervoor uitgenodigd, maar hij zal op de vooravond een diner hebben met Hollande op het Elysée, het werkpaleis van de Franse president. Zeer betekenisvol, want de meeste Westerse leiders hebben tot nog toe zorgvuldig vermeden in het openbaar met Poetin te worden gezien. De Duitse oud-kanselier Gerhard Schroeder mocht dan zijn verjaardag met Putin hebben doorgebracht, maar de Russisch-Duitse betrekkingen zijn intussen officieel bekoeld.

Wat in Washington en Brussel soms niet goed wordt begrepen is dat Frankrijk zich het liefst als grootmacht op het wereldpodium beweegt. Frankrijk is immers een kernmacht en zetelt permanent in de VN-Veiligheidsraad. Rusland weet dat en Poetin zal Frankrijk om die reden nooit in die mate onder druk zetten als Washington de laatste tijd heeft gedaan. Bovendien heeft Frankrijk Russisch geld nodig voor een kick-start van de economie, net zoals het niet vies is van Qatar kapitaal.

In het hart van Parijs ligt de imposante Alexander III-brug, die in 1892 het bondgenootschap tussen Rusland en Frankrijk symboliseerde. Het was destijds een wonder der techniek doordat deze stalen brug de Seine met slechts één span overbrugde. Het bondgenootschap was ook controversieel, aangezien het Verlichte republikeinse Frankrijk zich verbond met het autoritaire christelijke Rusland van de tsaren. Het symboliseert daarom ook dat Frankrijk bereid is om grote geografische en politieke afstanden te overbruggen voor haar geopolitieke en economische belangen.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.