Open brief aan President Poetin

apr 24, 2014 by

Open brief aan President Poetin

Vandaag brak PvdA-voorman Diederik Samsom in de Volkskrant een lans om maar meer windmolens te bouwen (of meer olie te importen van de terroristen-sponsors uit de Arabische wereld) om zodoende minder afhankelijk te zijn van Rusland. In Duitsland zijn inmiddels andere geluiden te horen, die een meer verzoenende toon hebben naar onze mede-Europeanen in het Euraziatische continent. Hier is een vertaling van de introductie en de brief die door talloze Duitse en andere Europese denkers is ondertekend en een dezer dagen is afgeleverd bij de Russische ambassade:


Open brief aan Poetin

President Poetin heeft zich in zijn toespraak over de re-integratie van de Krim op 18 maart 2014 rechtstreeks tot het Duitse volk gewend. Deze oproep verdient een positieve reactie die in overeenstemming is met de echte gevoelens van de Duitsers, zoals ze deze dagen in enkele enquêtes tot uitdrukking is gekomen. De eenzijdige anti-Russische verklaringen van veel van onze massamedia en politici, evenals de escalerende politieke maatregelen van de regering in Berlijn vertegenwoordigen niet de Duitse bevolking en hun toenemende afstand tot het oorlogszuchtige beleid van de EU en de NAVO. Vandaar deze open brief aan president Poetin, die donderdag wordt overhandigd aan de Russische ambassade in Berlijn:

Geachte meneer de President!In uw toespraak voor de Doema vroeg u om begrip van de Duitsers.

 

Wij zijn Duitse burgers die merendeels de naoorlogse periode hebben meegemaakt in de westelijke helft van Duitsland. Toen de Koude Oorlog eindigde in 1990 en ons land werd verenigd, ging er een zucht van verlichting door de wereld, omdat het steeds dreigende gevaar van een nucleair militair conflict, dat de hele wereld zou hebben geraakt, leek te zijn uitgebannen. Duitsland zou in een dergelijke situatie namelijk zijn weggevaagd .

De Sovjet-Unie heeft met onvergelijkbare offers een beslissende bijdrage aan de bevrijding van Europa van het nationaal-socialisme geleverd. Desalniettemin was de Sovjet-Unie in 1990 bereid om de Duitse hereniging te ondersteunen, in 1991 het Warschaupact te ontbinden en om het NAVO-lidmaatschap van het herenigde Duitsland te accepteren. Dit werd niet beloond door het Westen.

De toenmalige Amerikaanse ambassadeur in Moskou (1987-1991), Jack Matlock, heeft een paar dagen geleden in de ‘Washington Post’ bevestigd dat president Bush senior had toegezegd niet te profiteren van de vrijgevigheid van president Gorbatsjov. De uitbreiding van de NAVO naar voormalige Sovjet-republieken, de vestiging van militaire bases in de voormalige Warschaupact-landen en de oprichting van een raketschild in Oost-Europa, terwijl tergelijktijd het ABM-Verdrag (Anti-Ballistic Missile-verdrag) werd opgezegd door de Verenigde Staten zijn niet alleen flagrante woordbreuken. Deze maatregelen kunnen ook door ons alleen worden begrepen als een machtsprojectie van Westerse dominantie, die gericht is tegen het politieke en economische herstel van uw staat na uw aantreden in 2000.

Keir A. Lieber en Daryl G. Press hebben in 2006 bovendien uiteengezet met hun artikel “The Rise of US Nuclear Primacy” in “Foreign Affairs” overtuigend uiteengezet dat het raketschild een nucleaire ‘first strike’ moeten kunnen realiseren om daarmee Rusland’s nucleaire slagkracht uit te schakelen.

Deze beknopte voorgeschiedenis vormt de basis, waarop we ons oordeel vormen over de gebeurtenissen in Oekraïne sinds november 2013. Het is nu goed gedocumenteerd dat de VS de legitieme protesten van het Oekraïense volk heeft uitgebuit voor hun eigen doeleinden. Het patroon is bekend in andere landen: Servië, Georgië, Oekraïne in 2004, Egypte, Syrië, Libië, Venezuela …

Ook de voor de Verenigde Staten storende factoren, zoals de Europese Unie en de OVSE, werden binnen twaalf uur na de door de ministers van Buitenlandse Zaken van de Weimar Driehoek (samenwerking tussen Frankrijk, Duitsland en Polen) uitonderhandelde vreedzame machtsovergang met behulp van fascistische krachten uitgeschakeld en aldus een koerswijziging doorgezet. Wie er achter de huidige staatsgreep in Kiev zit is duidelijk te zien in het overzicht van partners op de website van de Open Oekraïne Foundation van de nieuwe minister-president.

De interne en internationale juridische kwesties aangaande de afscheiding van de Krim zullen verschillend worden beantwoord. We willen deze gebeurtenissen niet juridisch, maar puur politiek beoordelen en classificeren. Tegen de achtergrond van de ontwikkelingen in Europa sinds 1990, de inzet van zo’n 1000 Amerikaanse militaire bases over de hele wereld, de controle van de zeestraten door de VS en de van de geweldenaars van Maidan uitgegane bedreiging voor de Russische Zwarte Zee-vloot, zien we de afscheiding van de Krim als een defensieve maatregel met een gelijktijdige boodschap: tot hier en niet verder! Het cruciale verschil met de onafhankelijkheidsverklaring van Kosovo is dat met de illegale luchtoorlog van de NAVO – helaas met de deelname van Duitsland – een nieuw precedent is geschapen.

Geachte meneer de President, u heeft zich bijna vier jaar geleden sterk gemaakt voor een economische gemeenschap van Lissabon tot Vladivostok. Deze gemeenschap zou de economische basis voor het “gemeenschappelijke Europese huis” vormen. De Oekraïne zou een perfecte brugfunctie kunnen vervullen voor de toekomstige samenwerking tussen de door U beoogde Euraziatische Unie en de Europese Unie, niet in het minst op cultureel gebied. Wij zijn ervan overtuigd dat de enorme toegenomen invloed van de VS in de Oekraïne het doel had deze brugfunctie uit te schakelen. In de Europese Commissie hebben de krachten die het Amerikaanse beleid ten aanzien van Rusland ondersteunen de overhand gekregen. Vooralsnog laat de toespraak van de dienstdoende secretaris-generaal van de Europese dienst voor Buitenlandse Zaken, Pierre Vimont, op 14 maart van dit jaar daarover geen twijfel bestaan (EurActiv: “EU shunned from US-Russia meeting on Ukraine“).

Geachte meneer de President, wij gaan ervan uit dat uw historische toespraak in de Duitse Bondsdag van 2001 de basis blijft voor uw politiek ten aanzien van de EU en Duitsland. De laatste peilingen laten zien dat de meerderheid van de Duitsers geen confrontatie wenst met de Russische Federatie en begrip kan opbrengen voor van de Russische reactie op de gebeurtenissen in de Oekraïne. We zijn ons terdege bewust van de beperkingen, waarmee de Duitse politiek wordt geconfronteerd als lid van de EU en de NAVO heeft te kampen, en die ook bij u bekend zijn. We verwachten echter op zijn minst dat de Duitse federale regering handelt naar het oude Romeinse rechtsbeginsel audiatur et altera pars (hoor en wederhoor). Dit werd in verband met het regionale buitenlandbeleid van de EU in het geval van Oekraïne nagelaten.

Rusland heeft zijn 27 miljoen mensen, die tijdens de Tweede Wereldoorlog om het leven zijn gekomen, zelfs tijdens de Koude Oorlog niet tegen Duitsland als beweegreden van zijn optreden in stelling gebracht. Deze innerlijke grootte alleen al verdiende een andere rol in de relaties tussen onze landen. Mensen in Duitsland hebben hiervoor een gevoelige antenne: toen in 1994 de “Groep van de Sovjet-strijdkrachten in Duitsland” met een optreden van haar muziekkorps afscheid nam op het plein voor de Kunsthal in Bonn speelden zich veel emotionele voorvallen af tussen de vele toeschouwers en de muzikanten. In dit verband komt uit de huidige berichtgeving en commentaren in de Duitse media bij ons louter een toepasselijk Engels bijvoeglijk naamwoord op: disgusting (onsmakelijk).

Geachte meneer de President, met onze bescheiden middelen als eenvoudige burgers, zullen we helpen om ervoor te zorgen dat de beoogde verdeling van Europa niet lukt, maar de ideeën van Gottfried Wilhelm Leibniz weer tot leven worden gewekt. Wij zijn ervan overtuigd dat alleen als de landen en volkeren van het Euraziatische continent hun zaken met elkaar vreedzaam, respectvol, in samenwerking, op basis van de wet en zonder inmenging van buitenaf regelen, zal dit ook uitstralen zal naar de rest van de wereld. We zien U in die zin als bondgenoot .

Voor uw huidige, en hopelijk de volgende termijn, wensen wij u kracht, uithoudingsvermogen, wijsheid en bekwaamheid toe.”

Bron: Neue Rheinische Zeitung 24 April 2014

1 Comment

  1. Mario8282

    Hier is ook een interessante analyse over de “democratisering” in Oekraïne:

    “Washington Drives The World To War” — Paul Craig Roberts
    http://www.paulcraigroberts.org/2014/04/14/washington-drives-world-war-paul-craig-roberts/

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.