Ons pensioenverdriet, deel 3

apr 28, 2014 by

De AOW is een volksverzekering sinds 1956, dat wil zeggen dat iedere burger die in Nederland premies heeft afgedragen hier zondermeer recht op heeft bij het bereiken van de AOW-gerechtigde leeftijd (hier wijdden wij onze vorige blogs aan). Sinds 2005 gingen de burgers met pensioen die hun hele leven premies hebben afgedragen. De ironie is dat in 2006 de eerste keer de verhoging van de AOW-leeftijd een onderwerp was tijdens de verkiezingen. De liberale partijen (VVD en D’66) bepleitten toen een geleidelijke verhoging naar 67 jaar. Deze verhoging is in 2009 als eerste doorgevoerd (naar 67 jaar in 2025) en in 2012 is er besloten tot een versnelling van de verhoging van de AOW-leeftijd (naar 67 jaar in 2021).
 
De roverheid zou de roverheid niet zijn als er geen aanvullende haken en ogen waren aan de AOW. Zo is er een korting op de AOW als je met je partner samenwoont. Vroeger was het heel gewoon dat mensen getrouwd waren en samenwoonden, maar tegenwoordig is dat lastiger te registreren. Een aanzienlijk aantal ouderen staat officieel te boek als ongehuwd en zelfstandig wonend, maar verblijven in de praktijk vaak bij vriend of vriendin. De overheid heeft de controle hierop vrijwel opgegeven in de nieuwe regelgeving – sta je alleenstaande ingeschreven in het bevolkingsregister, dan krijg je geen korting op je AOW.
 
Maar als je hulpbehoevend of eenzaam bent en je kinderen willen jou verzorgen, dan ben je wel de klos. Dan treedt de samenwoningsregeling onverbiddelijk in werking. Als kinderen voor hun alleenstaande en hulpbehoevende ouders willen zorgen, dan wordt deze ouder gekort op zijn/haar AOW. Alsof de AOW een sooort van bijstand is waarin boeteclausules zitten. De AOW is echter geen bijstand, maar een recht. Een recht waar de huidige generatie AOW-ers hun hele loopbaan premies voor hebben afgedragen. Het huidige VVD/PvdA-kabinet heeft de mond vol van de participatiesamenleving (burger moet meer zelf doen), maar pakt de burger keihard op de portemonnee als zij voor hun bloedeigen ouders zorgen.
 
Ouderen worden tegenwoordig wel haast gedwongen om thuis in eenzaamheid te verpieteren, want je mag niet bij je nieuwe partner of kinderen wonen als je niet gekort wenst te worden op je AOW. In een bejaardenhuis raak je al helemaal je AOW en je eigen vermogen kwijt. Er is echter niets wat een mens gelukkiger maakt als in de nabijheid te leven van je (klein)kinderen. Het leven in een gezinsverband is niet alleen milieuvriendelijker, maar is ook voor de gemoed heel belangrijk. Denk alleen al aan de aanspraak. Het is daarom van de gekke dat de overheid mensen kort op het leven in gemeenschap. Ze zouden juist meer AOW moeten geven aan mensen die inwonen bij hun kinderen of anderszins in gemeenschap leven.

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.