Volkskrant-redacteur: allochtone culturen zijn achterlijk

mrt 22, 2014 by

Volkskrant-redacteur: allochtone culturen zijn achterlijk

” ‘Minder Marokkanen?’ Denken in groepen is achterlijk” luidt de titel van het  artikel van Chris Rutenfrans, opinie-redacteur (pleonasme) van de Volkskrant. Rutenfrans reageerde op de toespraak van Geert Wilders, waarin hij zijn gehoor vroeg of zij meer dan wel minder Marokkanen wensten in Nederland.

Rutenfrans vat in een volzin hoegenaamd de Westerse cultuur samen: “In onze cultuur is de cruciale entiteit niet de stam, niet de familie en ook niet het gezin, maar het individu.” Misschien is dat zo, maar als je slechts een verzameling individuen bent, dan ben je natuurlijk geen cultuur. Cultuur bestaat namelijk bij de gratie van gemeenschappelijkheid.

Maar voor Rutenfrans is het onacceptabel om groepen te weigeren: “Als je zegt ‘graag wat minder Marokkanen’, dan suggereer je dat je Marokkanen wilt weigeren in je gemeente met een beroep op het negatieve imago dat Marokkanen als groep hebben, omdat die groep een nogal hoge criminaliteit vertoont. Dat mag niet…” Dat is echter altijd al geweest, en niet in de laatste plaats in plaatsen die helemaal niet bekend staan als extreem-rechts, zoals Zweden (zigeuner-register) en Amsterdam (maximaal 1 Oost-Europeaan per vierkante meter).

Bovendien is Rutenfrans (foto) oud genoeg om te weten dat er in de Westerse cultuur tot voor kort juist heel erg sterk werd gedacht in groepen. In Nederland heette dit verzuiling, waarin je als protestant het niet in je hoofd haalde om lid te worden van de Katholieke biljartclub. En het waren niet alleen de godsdiensten die niet door een deur konden, ook socialisten en liberalen hadden hun eigen verenigingen.

Daarnaast gaat Rutenfrans weliswaar in op de Westerse cultuur, maar heeft hij het helemaal niet over de culturen van de uitheemse etnische minderheden. Als de Westerse cultuur zo fantastisch zou zijn, omdat die zou draaien om het individu, dan zegt hij daarmee impliciet dat culturen die niet zo denken achterlijk zijn. Deze hebben immers nog niet de rijpheid (of ontbindingsverschijnselen) van de Westerse cultuur. Het is juist in de culturen van etnische minderheden dat de band met de ouders en de bredere familie als heel belangrijk wordt ervaren.

Het is ook erg bevreemdend dat Rutenfrans Wilders sterk aanvalt op het denken in groepen, terwijl de meeste etnische minderheden die hier de afgelopen decennia zijn neergestreken juist komen uit culturen met een sterk groepsdenken (in het Engels: ingroup/outgroup). Zo is er een sterke sociale controle op Turkse en Marokkaanse vrouwen om niet met jongens uit andere groepen om te gaan. Wijn schenken is al helemaal uit den boze.

Zo zijn er ook culturen die zich juist voorstaan op hun groepsdenken en hun leden trachten af te houden van individueel handelen door bijvoorbeeld spijswetten. Dat laatste staat ook de verbroedering met anderen in de weg, aangezien de meeste mensen hun culturele activiteiten organiseren rond eten en te drinken.

De vraag is dan ook niet zozeer hoe je de individualiteit oplegt aan de eigen Westerse cultuur, maar hoe je collectiviteit uit de uitheemse cultuur haalt. Of om W.F. Hermans aan te halen (Trouw 8 maart 1983):

“Het is helemaal niet grappig om in een multiraciale samenleving te leven. De rassenproblemen zijn niet alleen de schuld van blanken, maar ook van het racisme van de groepen zelf.”

Related Posts

Share This

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.