Anders op de Antillen

mrt 12, 2014 by

Anders op de Antillen

Ver overzee is er een archipel van eilanden dat tot het Koninkrijk behoort, maar niet tot Nederland. De mensen daar hebben hetzelfde paspoort als de mensen in Nederland, maar toch zijn er aanstootgevende verschillen.  Zo is er veel te doen rond de zogenoemde Wet Bosma(n), een wet die voorziet in een aantal voorwaarden om zich vanuit de Antillen in Nederland te mogen vestigen, zoals uitzicht op werk of studie.

Ik hoor u al roepen: “Maar dat is toch ongeoorloofde discriminatie?” Ja, dat is het, maar op de Antillen bestaan dit soort regels op de een of andere manier al heel erg lang. Mensen die niet in hun eigen levensonderhoud kunnen voorzien zijn niet welkom in het overzeese deel van ons Koninkrijk. Maar op de Antillen wordt niet alleen gediscrimineerd op basis van afkomst en inkomen, maar ook op basis van sexualiteit. Zo is op veel eilanden niet mogelijk om als homosexuelen te trouwen. Je vraagt je dan ook af of hier geen sprake is van koninkrijk a la carte.

Vaak hoort men mensen zeggen dat je Nederland en de Antillen niet met elkaar kunt vergelijken. De Antillen zijn immers klein en dichtbevolkt. Zij zouden een massa-immigratie uit Nederland niet kunnen verwerken. Dat klinkt echter natuurlijk wel een beetje als ‘eigen volk eerst’. Maar wat zeggen de cijfers? Als we 2010 als richtdatum nemen dan hebben de Antillen gezamenlijk iets meer dan 295 inwoners per vierkante kilometer, terwijl Nederland maar liefst meer dan 445 inwoners per vierkante kilometer telt. Dat is dus een veel grotere bevolkingsdruk dan daar.

Onwillekeurig moest ik aan Hong-Kong denken. Dat is net iets groter dan alle Antilliaanse eilanden bij elkaar en telt heden ten dage meer dan 7 miljoen inwoners en 6500 inwoners per vierkante kilometer. Tegenwoordig woont echter een derde van alle Antillianen in Nederland. Stel je eens voor dat een derde van alle Nederlanders naar de Antillen zouden vertrekken, dan zit je nog altijd onder de bevolkingsdichtheid van Hong-Kong.

Radicaal-links verzet zich terecht tegen de overheid als poortwachter in het verkeer van personen tussen de delen van ons koninkrijk. De apartheid van de Antillianen moet maar eens afgelopen zijn en Nederlanders dienen met open armen te worden ontvangen, ongeacht afkomst en inkomen. Ieder mens verdient toch een plaatsje onder de Antilliaanse zon? Er gaat geld genoeg naar de Antillianen om aldaar kansarmen op te kunnen vangen.

Waarom veroordelen Antillianen Nederlanders tot een troosteloos bestaan onder de loodzware wolken van het vochtige landje aan de Noordzee, terwijl zij Nederlanders daarmee ook nog eens hun kleurrijke Antilliaanse cultuur onthouden? Gelukkig zijn er ook nog Antillianen die solidair zijn met de Nederlanders en vrijwillig in ballingschap gaan in het natte Nederland om het racisme en de uitsluiting van armen in eigen land aan te kaarten.

Daarom moeten we de grenzen van de Antillen slechten om door middel van Nederlandse immigratie een einde maken aan het racisme en de homofobie op de Antillen. Racisme is namelijk geen mening, racisme is een misdaad. (En dat toont maar weer eens aan hoe hoog de misdaad is onder Antillianen!)

Share This

Leave a Reply

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.